ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) یک عفونت شایع مقاربتی است که میتواند منجر به مشکلات جدی سلامتی از جمله سرطان شود. HPV از طریق تماس پوست به پوست در طول فعالیت جنسی منتقل میشود و میتواند هم مردان و هم زنان را مبتلا کند.
بیش از ۲۰۰ تایپِ HPV وجود دارد؛ تایپهای کمخطر (مثل اچ پی وی نوع ۶ و ۱۱) بیشتر عاملِ زگیل تناسلیاند و تایپهای پرخطر (مثلِ ۱۶ و ۱۸) عامل اغلب سرطانهای مرتبط با HPV. انتقال ویروس اچ پی وی نیازی به دخول ندارد و همان تماس پوست ناحیهی تناسلی کافی است.
اکثر افرادی که به HPV مبتلا میشوند هیچ علامتی ندارند و ویروس خود به خود از بین میرود، اما برخی از گونه های HPV میتوانند باعث زگیل تناسلی یا سرطان دهانه رحم، سرطان مقعد، سرطان آلت تناسلی یا سرطان گلو شوند.
بهترین راهِ پیشگیری از HPV واکسیناسیون است. واکسنِ استانداردِ امروز گارداسیل ۹ (Gardasil 9) است که در برابرِ ۹ گونهی ویروس (شاملِ ۶ و ۱۱ عاملِ زگیل و ۱۶ و ۱۸ عاملِ اغلبِ سرطانها) محافظت میکند و برای سنینِ ۹ تا ۴۵ سال کاربرد دارد. این واکسن بهصورتِ روتین برای کودکانِ ۱۱ تا ۱۲ سال توصیه میشود (و از ۹ سالگی هم قابلِ شروع است) و برای افرادِ تا ۲۶ سال که قبلاً واکسینه نشدهاند بهعنوانِ catch-up تجویز میشود. در بازهی ۲۷ تا ۴۵ سال هم با مشورت پزشک متخصص زگیل تناسلی قابلِ انجام است.
نکتهی مهم: واکسن فقط پیشگیرانه است، عفونت یا زگیل موجود را درمان نمیکند و بهترین اثر را زمانی دارد که پیش از هر مواجههای با ویروس (پیش از شروعِ رابطه) تزریق شود.
علاوه بر این، انجام رابطه جنسی ایمن با استفاده از کاندوم خطر ابتلا را کاهش میدهد (هرچند آن را بهطور کامل حذف نمیکند، چون HPV میتواند نواحی پوستی پوشیده نشده با کاندوم را هم درگیر کند). محدود کردن تعداد شرکای جنسی نیز میتواند خطر ابتلا به HPV را کاهش دهد. غربالگری منظم سرطان دهانه رحم (پاپاسمیر و/یا تستِ HPV) در زنان برای شناساییِ تغییرات پیشسرطانی و تشخیص زودهنگام و درمان سرطان های مرتبط با HPV مهم است.
"مطالب از لحاظ صحت علمی به تایید دکتر دیانا حسینی رسیده است."
دیدگاه خود را بنویسید